Vrije dag
Door: Kirsten
Blijf op de hoogte en volg Kirsten
23 Januari 2006 | St. Vincent, Bequia
Ik heb heerlijk genoten van mijn vrije dag op Bequia. ’s Ochtends natuurlijk lekker uitgeslapen en op mn gemakje ontbeten. Toen Claire en Brett ook helemaal klaar waren (had samen met hen een vrije dag, dus we zijn er met z’n 3en op uit getrokken) voor vertrek moesten we helaas wachten op een enorme plensbui :s. Het kwam echt met bakken uit de hemel!!! Terwijl wij in onze zonnige kleding klaar stonden. Gelukkig konden we na 15 minuten toch wel afgezet worden aan wal en zijn we maar even begonnen met een cappuccino. Vervolgens alle winkeltjes even langsgelopen om te zien wat er allemaal was. Natuurlijk sommige even binnengewipt om te kijken wat ze aan souvenirs hadden. Nou genoeg in ieder geval. Voor een lange internet sessie eerst maar even wat gegeten bij een pizzahut. Geen pizza gegeten, maar wel een lekkere salade :D. Nou de bediening daar doet ook echt alles op z’n gemakje.. haha… echt het RELAX MAN!! NO WORRY!!
Hetzelfde was in het internetcafé. Die mensen doen echt alles héél langzaam. Zelfs het praten gaat nog moeizaam.. Ach het went wel :D
We wilden eigenlijk ook nog wel wat van het eiland zien dus hebben we maar eens een taxi aangehouden. Deze hebben 3 verschillende routes van ongeveer een uur. Je betaalde US$25 voor een uur. Nou met z’n 3en is dat echt niet veel. We hebben The Fort gezien. Wat niet meer was dan een paar kanonnen op een berg. Maar je had wel een geweldig uitzicht. Daarna zijn we naar het hoogste punt van het eiland gereden; de Mount Plesant (399ft). Ook vanaf hier had je een superuitzicht. Je kon de andere eilanden van de Grenadines zien en een aantal mooie stranden waaronder Hope Bay. Nou na dit gezien te hebben weer terug naar Port Elizabeth en ben je dus een uur onderweg geweest. Het was wel een leuke trip. Kort maar leuk. Veel honden en geiten langs de weg gezien. En zo ben ik er ook achter gekomen dat pompoenen in een boom kunnen groeien?! Als bewijs een foto!
Na nog een ijsje bij Maranna’s gegeten te hebben – ze maken het ijs zelf – weer terug naar de boot om nog een uurtje te relaxen en om te kleden. We gaan namelijk met z’n 3en eten bij Mac’s Restaurant. Deze schijnt de beste pizza’s te hebben. En dat blijkt want als we aankomen zit het er goed vol. Gelukkig is er nog wel een tafeltje voor 3. Er wordt wel bijgezegd dat deze tafel eigenlijk gereserveerd was, maar dat die mensen afgebeld hadden en dat de volgende reservering voor deze tafel om half 9 is. Wij komen daar om 19.15 aan. Het ken net :D. Inderdaad de pizza’s waren goed (Y) Je kon ze nog zelf creëren ook. Helemaal goed dus!!!!
Het jazz festival na het eten was erg leuk!! Het werd gehouden op het terrein van een plantagehuis. Tegenwoordig verhuren ze op dit terrein appartementen. Het is een enorm complex met een mega tuin erom heen. De lokatie was dus helemaal top. Het jazzfestival hier duurt maar 2 dagen, is alleen maar ’s avonds, er is een podium en je moet er kaarten voor kopen. Anders dus dan bij ons in Breda. De sfeer is er zeker niet minder om. In het begin moest iedereen nog even loskomen, maar na een paar rum cola’s zat er bij de meeste mensen de sfeer goed in. Lekker swingen op langskomende jazz-noten. En ja.. bij ons gingen de voetjes ook van de vloer. En dat ging door tot 1.30 en dan te weten dat je ’s ochtends weer om half 8 naast je bed moet staan. Maar lol hebben we zeker gehad.
Hetzelfde was in het internetcafé. Die mensen doen echt alles héél langzaam. Zelfs het praten gaat nog moeizaam.. Ach het went wel :D
We wilden eigenlijk ook nog wel wat van het eiland zien dus hebben we maar eens een taxi aangehouden. Deze hebben 3 verschillende routes van ongeveer een uur. Je betaalde US$25 voor een uur. Nou met z’n 3en is dat echt niet veel. We hebben The Fort gezien. Wat niet meer was dan een paar kanonnen op een berg. Maar je had wel een geweldig uitzicht. Daarna zijn we naar het hoogste punt van het eiland gereden; de Mount Plesant (399ft). Ook vanaf hier had je een superuitzicht. Je kon de andere eilanden van de Grenadines zien en een aantal mooie stranden waaronder Hope Bay. Nou na dit gezien te hebben weer terug naar Port Elizabeth en ben je dus een uur onderweg geweest. Het was wel een leuke trip. Kort maar leuk. Veel honden en geiten langs de weg gezien. En zo ben ik er ook achter gekomen dat pompoenen in een boom kunnen groeien?! Als bewijs een foto!
Na nog een ijsje bij Maranna’s gegeten te hebben – ze maken het ijs zelf – weer terug naar de boot om nog een uurtje te relaxen en om te kleden. We gaan namelijk met z’n 3en eten bij Mac’s Restaurant. Deze schijnt de beste pizza’s te hebben. En dat blijkt want als we aankomen zit het er goed vol. Gelukkig is er nog wel een tafeltje voor 3. Er wordt wel bijgezegd dat deze tafel eigenlijk gereserveerd was, maar dat die mensen afgebeld hadden en dat de volgende reservering voor deze tafel om half 9 is. Wij komen daar om 19.15 aan. Het ken net :D. Inderdaad de pizza’s waren goed (Y) Je kon ze nog zelf creëren ook. Helemaal goed dus!!!!
Het jazz festival na het eten was erg leuk!! Het werd gehouden op het terrein van een plantagehuis. Tegenwoordig verhuren ze op dit terrein appartementen. Het is een enorm complex met een mega tuin erom heen. De lokatie was dus helemaal top. Het jazzfestival hier duurt maar 2 dagen, is alleen maar ’s avonds, er is een podium en je moet er kaarten voor kopen. Anders dus dan bij ons in Breda. De sfeer is er zeker niet minder om. In het begin moest iedereen nog even loskomen, maar na een paar rum cola’s zat er bij de meeste mensen de sfeer goed in. Lekker swingen op langskomende jazz-noten. En ja.. bij ons gingen de voetjes ook van de vloer. En dat ging door tot 1.30 en dan te weten dat je ’s ochtends weer om half 8 naast je bed moet staan. Maar lol hebben we zeker gehad.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
