Vrije dag Guadaloupe

Wat is het toch fijn om op je eigen pc gebruik te maken van internet!!! Gewoon lekker alles op je gemakje en... al je bestanden staan erop dus hoef je niet te gaan werken met een memory-stick! Maar goed om dat soort gezemel vragen jullie natuurlijk niet.

Na Martinique te hebben verlaten zijn we in 8 uur doorgevaren naar Dominica. Het was me het vaartje wel. Behoorlijk wat golven, maar ik was minder ziek dan de keer ervoor, dus dat was wel prettig. Nadat we er ongeveer 7 uur erop hadden zitten en we met zijn allen alvast een begin hadden gemaakt met het schoonmaken van de boot zag ik ineens een paar vinnen boven het water uitsteken. In eerst instantie wist ik niet wat het was en dacht meteen aan de haaienvriendjes van de haai die we in Barbados hebben gegeten. Toen ik wat beter keek was het een hele groep met dolfijnen. Ik heb ze niet geteld, maar ik geloof dat het er wel een stuk of 20 waren. Dat is natuurlijk super om te zien. Na iedereen gealarmeerd te hebben en wat oohs en aahs gingen we weer terug aan ons werk.

In Dominica aangekomen de rest van de boot schoongemaakt en toen was het al snel tijd om te eten, douche, filmpje kijken en daarna door naar bed. Niet veel bijzonders dus.

De volgende morgen stond namelijk weer een vaart op de planning. Guadeloupe om precies te zijn. Nou ja niet geheel precies. We zijn voor anker gegaan bij een eilandengroep net voor Guadeloupe. Les Saintes. Dit zijn 3 eilandjes en wij lagen bij Terre de Haut. In een prachtige baai. Heel erg rustig en heel mooi helder water. Hier hebben we 4 dagen gelegen en genoten van het mooie weer. Weer een paar tintjes bruiner J en alles heel relaxed gedaan. Op en top dus.

Na 4 dagen hebben we deze hele mooie stek ingeruild voor een haven in Guadeloupe; Bas du Fort. Best een aardig haven. Het was er erg levendig en er waren genoeg leuke souvenirwinkeltjes en cafe’s, maar het stonk er behoorlijk. Wat wil je als al die boten hun troep in het water dumpen… Brett, Claire en ik hadden hier wel lekker een vrije dag en we zijn er lekker opuit geweest met de auto.

Vanuit Pointe a Pitre zijn we naar St Anna gereden. Hier heb je de mooiste en langste stranden van het eiland. Helaas zat het weer erg tegen – lees regen- dus hebben we er niet veel aan gehad. Toen hebben we besloten om naar de andere kant van het eiland te rijden. Even ter verduidelijking. Guadeloupe ziet eruit als een vlinder: 2 vleugels en een lijfje. We zijn eerst naar het zuiden van de rechter”vleugel” gereden om vervolgens naar de linker”vleugel” te rijden. Hier zijn we vanuit het noorden afgedaald naar het midden van het eiland. Het plaatsje Vernou. Vanuit hier gaat er een weg dwars over het eiland naar het westen. Tijdens deze rit rijden we dwars door een regenwoud. Super gewoon. Op een gegeven moment zie ik aan de linkerkant van de weg allemaal auto’s dus geef aan dat ik wel even wil kijken wat daar te doen is. Vanaf de parkeerplaats loop je in ongeveer 10 minuten naar een waterval. Wat ook op dit eiland weer bijzonder om te zien is. Als je weer terug loopt en de weg oversteekt kom je bij een heel erg leuke picknickplaats. Een aantal tafels met overkappingen tussen allemaal oerbomen en aan een watertje grenzend. Heel idyllisch.
Na hier wat uitgerust te hebben zetten we onze rit voort. We komen in enkele regenbuien terecht en doordat de zon schijnt krijg je natuurlijk een bepaald natuurverschijnsel wat heet… juist een regenboom. Als je deze dan ziet tussen bergen waar wat mist tussen hangt, krijg je weer allemaal oooohs en aaaahs.

Inmiddels zijn we aangekomen aan de westkant – Marigot - van de linker”vleugel” en moeten we kiezen of we rechts naar het noorden rijden of links naar het zuiden. Ik geef aan wel naar links te willen, want dan kunnen we de vulkaan bekijken en eventueel nog een aantal watervallen die bij elkaar liggen…. En het wordt………. Links.
Vanuit Marigot moeten we eerst nog helemaal naar Basse Terre rijden wat toch zo’n uur duurt. Met als die slingerwegen heb je geen keus. Bij St Claude moeten we afslaan om nog een kilometer of 10 te rijden om aan de voet van de vulkaan te komen. Na een kilometer of 5 komen we in de middle of nowhere terecht. Aan weerszijde staan enorm grote oerbomen, hangen lianen en is de weg net 2 autobreedtes breed. En gaat de weg af en toe stijl omhoog. Je vraagt je af of dat goed gaat. Maar het gaat goed!! Aan de voet van de vulkaan staan we op 950 meter hoogte. Vanuit hier kun je nog een anderhalf uur durende klim te voet maken om bij de top te komen. Je loopt dan als het ware in een maanlandschap met stoombronnen aan weerszijde.. Helaas hadden we daar geen tijd voor, want we moesten ook nog helemaal terug naar Pointe a Pitre. En dat zou toch bijna 2 uur in beslag nemen. Erg jammer, maar misschien komen we er nog wel een keer.

Terug in de haven wordt er snel even gedoucht en gaan we met zijn drieën uiteten. We gaan bij een leuk uitziend restaurant/bar/lounge eten. Het interieur heeft een oosterse stijl met een grote Boeddha in het midden van het restaurant. Het voorgerecht – tomaat met mozzarella wat werd geserveerd als een torentje – smaakte perfect. Helaas was het hoofdgerecht – filet de boeuf – van Brett en mij door en door gaar in plaats van medium. Terug naar de keuken ermee. Vervolgens zie ik nog een kakkerlak rennen voor zijn leven. Nou het kan niet meer stuk. Het begon zo goed, maar het eindigde een beetje treurig. De koffie was dan ook – geheel terecht- van het huis.

Na zo’n drukke en lange dag is voor het enige wat ik nog wil… slapen.