Dominica

Omdat de wind de kop op begon te steken zijn we 2 dagen na mijn vrije dag doorgevaren naar Dominica. In de vorige trip hebben we hier 1 nacht in een baai gelegen. Het weer was niet mooi genoeg om er toen langer te blijven liggen. Deze keer hadden we geluk met het weer. De zon scheen en er was weinig wind. Aangekomen in Prince Rupert Bay (bij Portsmouth) duurde het niet lang of 3 mannen van de lokale bevolking komen op een surfboord ons kant uit gepeddeld in een poging om ons groente en fruit te verkopen. De een heeft nog mooiere mango’s dan de ander en we besluiten het op een compromis te gooien. Iedere verkoper mag ons iets verkopen. Zo gezegd zo gedaan.

Het fruit arriveert vrij snel en ze willen ons graag nog van dienst zijn. De boot is door de vaart weer aardig zoutig (er kunnen aardig wat potjes zout gevuld worden) geworden en wat extra hulp kan geen kwaad. Wij beginnen met de fly brigde en zij beginnen met de buitenkant van de boot. In de kleine dingy (motorbootje) gaan ze met schrobbers en sponzen aan de slag. Na een kleine 2 uur is de boot van top tot teen schoon. Iedereen is moe en bezweet van het harde werken en de avond beloofd rustig te worden. Alex geeft nog een leuke mededeling. De volgende dag ( vrijdag 19 mei) hebben Claire, Brett en ik een halve vrije dag om het eiland te verkennen. De tour is van te voren al bekend. Om 12 uur worden we door Uncle Sam ( onze gids voor die dag) opgehaald en beginnen we met het drinken van een biertje. Ja, ik Kirsten zat om 12.30 aan het bier. Kun je het voorstellen???? Het is er trouwens maar bij 1 gebleven hoor. Na dat biertje ging de tour beginnen. Met als eerst de Indian River.

De Indian River en alles eromheen stond vroeger bekend als een broeinest voor ziekte omdat het er moerassig en broeierig is. Deze rivier gaat dwars door moerassen en mangrove. We zijn er met een roeiboot doorheen gegaan. Er zijn ontzettend veel planten en bomen te zien. Sommige bomen wel meters hoog. Het water is er niet heel erg diep ( meter of 2), maar is vol met leven. Van barracuda tot snoek en van krab tot hagedis. Krabben heb ik er genoeg gezien.. Die zag je allemaal tussen de boomwortels kruipen. Een aantal vogels vlogen rond en we hebben ons uiterst best gedaan om een iguana te spotten, maar helaas….. Ze lieten zich niet zien. Aan het eind van de roeitocht was een kleine barretje waar ze dynamite serveerde. Een lokaal drankje wat rum bevat. Jeetje het is pas 13.30 en ik zit alweer aan een alcoholisch drankje. Dat gaat niet goed.

Gelukkig konden we onze weg – samen met de gids/roeier- weer terug vinden en konden we verder naar onze volgende stop. Na een half uur durende jeeprit kwamen we aan bij een regenwoud waar ze een natuurroute hebben uitgezet. Hier zie je van allerlei kruiden en metershoge bomen. Het is ook meteen een plaats waar je nog in het wild levende papegaaien kunt zien. En naast ze op een informatiebord te hebben gezien, hebben we ze ook in het echt mogen bewonderen. Helaas was het wel vanaf een afstandje, maar ik heb ze wel gezien. Het is wel heel gaaf om deze beestjes in de vrije natuur te zien. Na de nodige ooh’s en aah’s zetten we onze wandeling voort. Wanneer we het bos weer verlaten valt er een deken van hitte op ons. In het woud was niks te merken van de hitte. Dat vind ik ook niet gek met al die bomen. Doordat deze zo hoog zijn houden ze de zonnestralen tegen en blijft het lekker koel.

Er was ons een waterval beloofd en dat was ook meteen het laatste wat er voor die dag op het programma stond. Na wat ananasvelden ( ik weet nu eindelijk hoe een ananas groeit), bananenbomen en een hobbel de bobbelweg gehad te hebben moesten we nog een minuut of 15 lopen om bij de waterval te komen. En dat was niet zomaar een wandeling. Nee we werden gebombardeerd tot het spelen van berggeit. We zijn de nodige beekjes over moeten steken en in plaats van vlakke paadjes waren deze paden bezaait met grote keien. Nou ben ik steenbok van sterrenbeeld dus ik had er wat dat betreft niet zo veel moeite mee ;). En het houd je nog fit ook!

Tijdens het lopen alias klimmen viel het me op dat de stenen die in het beekje lagen vrij rood uitzagen. Dat was te wijten aan al het ijzer dat het water bezat. Bij de waterval aangekomen was het tijd voor een korte break en natuurlijk het maken van foto’s. Nou heb ik sinds ik in de Caribbean rondvaar al de nodige watervallen gezien en ik moet eerlijk zeggen het is mooi, maar niet speciaal meer. Iedere waterval lijkt op elkaar. Misschien is de ene hoger dan de ander of bij de ene loopt het water harder dan bij de ander, maar een waterval blijft een waterval. Ondanks dat blijft het altijd toch wel een mooi natuurverschijnsel.

Na de klim terug kregen we van onze gids een papaja. Volgens hem zijn deze erg goed als ontbijt te gebruiken. We moesten nog 2 dagen wachten met het eten ervan, want dan pas zou hij rijp genoeg zijn. (niemand aan boord is echt weg van papaja’s dus ik heb er samen met nog wat andere vruchten een smoothie van gemaakt). Het feit dat we over eten aan het praten waren, maakte ons ook wel hongerig. Zeker al je al een dag actief bezig bent en nog niet zoveel op hebt. Dus na de waterval hebben we een eettentje opgezocht en hebben daar samen met de gids een hamburger gegeten. We hadden een mooi uitzicht op de baai waar we met de boot lagen. Na de gids een aantal keren goed bedankt te hebben voor de dag, heeft hij ons terug gebracht naar Baloo, waar wij onze verhalen uitgebreid verteld hebben. De rest zou deze tour namelijk de volgende dag doen. Helaas hadden zij niet zo heel erg mooi weer, maar zij hebben wel een iguana gezien!!